Veda

راهی غربت میشم و من و فراموش میکنی
با گریه لحظه ی وداع لبام و خاموش میکنی
عزیزتر از همه وقتی قدرتو دونستم شدی
گذشتم از تنهاییام تو یار و مونسم شدی
به خاطرت میام هنوز شبا که بارون میزنه
یا که نمونده خاطره از من و از گذشته ها
گاهی هم یادی میکنی یا که گرفتی فاصله