Loading
تیز دَوَم تیز دَوَم تا به سواران برسم نیست شوم نیست شوم تا بر جانان برسم خوش شدهام خوش شدهام پاره آتش شدهام خانه بسوزم بروم تا به بیابان برسم خاک شوم خاک شوم تا ز تو سرسبز شوم آب شوم سجدهکنان تا به گلستان برسم چرخ بود جای شرف خاک بود جای تلف بازرَهَم زین دو خطر چون بر سلطان برسم عالم این خاک و هوا گوهر کفر است و فنا در دل کفر آمدهام تا که به ایمان برسم آن شه موزون جهان عاشق موزون طلبد شد رخ من سکه زر تا که به میزان برسم رحمت حق آب بود جز که به پستی نرود خاکی و مرحوم شوم تا بر رحمان برسم هیچ طبیبی ندهد بیمرضی حب و دوا من همگی درد شوم تا که به درمان برسم تیز دَوَم تیز دَوَم نیست شوم نیست شوم خوش شدهام خوش شدهام چون بر سلطان برسم
