Loading
سرتو بالا بگیر مثل ِ قلبت مرد باش عاشق ِ بغضت بمون تکیه گاه درد باش شونه هاتو مثل ِ کوه زیر دنیا خم نکن نعره های آسمونو از نگاهت کم نکن مثل طوفان بی رحم مثل موج ِ سخره کوب مشتای خستتو به قلب خستگی بکوب اگه دریاست غمت صبر ساحلو ببین بی قراری هارو از قلب این دریا بچین مثل بارون گریه کن وقتش اما بی صدا نبض آزادی باش بعد مرگ پیله ها ایستادن ها را از خاک افتادن بگیر مثل ِ عقاب در اوج باش و ایستاده بمیر خم به ابروهات نیار وقتی از غصه پُری وقتی با دست ِ رفیق از پشت خنجر میخوری زخم دنیارو بذار ن نشونه روی شونه هات خودتو مرد بدون با همه ی نشونه ها
