Loading
یه شب باورامون یه جوری شکستن که فکر کردم حتی خدا قهره با من حالا اشک شوقم دارن میدرخشن تو برگشتی تا من خودارو ببخشم چرا از همه آدما میگذری که دنیارو با من تماشا کنی تو که میتونستی برای خودت یکی بهتر از منو پیدا کنی کجا بودی تو این همه ساله درد که من زندگی کردم این مردنو تو پاداش صبر و سکوت منی چرا دیر شنیدی صدای منو باید قصمونو به دنیا بگم به اونا که به عشق بدبین شدن به اونا که میترسن از عتماد اونایی که به تنهایی نفرین شدن من از باور مرگ دارم میام تو واسم مثل فرصت آخری به چشمای متروکه من بگو چرا از همه آدما میگذری که دنیارو با من تماشا کنی تو که میتونستی برای خودت یکی بهتر از منو پیدا کنی کجا بودی تو این همه ساله درد که من زندگی کردم این مردنو تو پاداش صبر و سکوت منی چرا دیر شنیدی صدای منو
