Loading
هرجایِ دنیایی دلم اونجاست من کعبه مو دورِ تو میسازم من پشت کردم به همه دنیا تا رو به تو سجاده بندازم هرروز حِسِت تازه تر میشه غرقِ تو میشم بلکه دریا شم بیزارم از اینکه تمامِ عمر از رویِ عادت ، عاشقت باشم گاهی پرستیدن عبادت نیست با اینکه سر رو مهر میذاری گاهی برای دیدن عشقت باید سر از رو مهر برداری یک عمر هر دردی به من دادی حس میکنم عینِ نیازم بود جایی که افتادم به پای تو زیباترین جایِ نمازم بود هر جای دنیایی دلم اونجاست من کعبه مو دور تو میسازم من پشت کردم به همه دنیا تا رو به تو سجاده بندازم
