Loading
گریه کن ، گریه کن ، گریه کن ، گریه کن گریه کن تا اشک چشمات ، بریزه رو تنه بارون مثل بارون که تو دریا ، گم میشه راحت و آسون منم و عشق و نگاهت ، ساده از غمت گذشتم هر چی از نگفته ها بود گوشه ی دلم نوشتم روی این بلندی غم ، وایستادم شاید بیفتم بغض مرگه توی سینم ، تو مقصری عزیزم گره ی کار دل من ، هر چی هست از توئه یا من یکمی حوصله از تو ، یا کمی فاصله از من از دو چشمی که نجیبه ، گِلِگی یکم عجیبه به لطافت ستاره ست ، اما دستام بی نصیبه همیشه گریه ی چشمات ، یه سوال بی جوابه واسه تو اگر یه راهه ، واسه من فقط عذابه از دو چشمی که میریزه ، خنده های عاشقونه نمیدونم غم و غصه ست ، یا که لحظه ی جنونه روی این بلندی غم ، وایستادم شاید بیفتم ، تو مقصری عزیزم آره تو ، همین که گفتم
